سایت رفع شبه شیعه واهلسنت
رفع شبه شیعه واهل سنت
می دونی بی ارباب حسین من می میرم برات کربلامو ازت می گیرم می دونی شب روز به پای عشق تو جون می دم ارباب حسین من می میرم حسین وای حسین وای حسین وای حسین وای می دونی به عشق تو ارباب اسیرم می دونی به عشق تو ارباب اسیرم می دونی شب روز برا تو می میرم آخر میاد یه روز ارباب می بینی ضریح شش گوشتو بغل می گیرم ضریح شش گوشتو بغل می گیرم حسین وای حسین وای حسین وای حسین وای دل زار غمگین من همیشه دل زار غمگین من همیشه ارباب حسین به عشق تو می مونه اما آقاجون این قول تا همیشه غلام سیاه هیئتت می مونه حسین وای حسین وای حسین وای حسین وای می دونی بی ارباب حسین من می میرم می دونی بی ارباب حسین من می میرم برات کربلامو ازت می گیرم می دونی شب روز به پای عشق تو جون می دم ارباب حسین من می میرم حسین وای حسین وای حسین وای حسین وای ارباب ارباب آقا آقا آقا
نظرات شما عزیزان:
صاحب 

ساعت19:10---8 مهر 1391
سلام بر همگی.
ما همه پیروی سنت رسول خدا هستیم.رسول خدا که به صحابه گفتن در وقت مشکلات سر قبر من بیاید.
رسول خدا مخالف این کار بودن.
جناب شیعه تو اصول کافی یه جا اومده که رسول خدا (ص) به حضرت علی (رض) گفتند هر قبر بلند است منهدمش کن.
ما همه پیروی سنت رسول خدا هستیم.رسول خدا که به صحابه گفتن در وقت مشکلات سر قبر من بیاید.
رسول خدا مخالف این کار بودن.
جناب شیعه تو اصول کافی یه جا اومده که رسول خدا (ص) به حضرت علی (رض) گفتند هر قبر بلند است منهدمش کن.
فرهاد 

ساعت19:09---8 مهر 1391
سلام منم نظر بدم
ببینید خطاب قرار دادن دلیل بر شنیدن نیست
شاید شما یک سنگ یا چوب را خطاب قرار دهید آیا آن شئ می شنود؟؟؟
اما اگر شما قائل هستید مردگان می شنوند در اشتباه وهستید
خداوند می فرماید
" إِنَّكَ لَا تُسْمِعُ الْمَوْتَيٰ " يعني: تو (اي محمد صلي الله عليه و سلم ) نمي تواني به مردگان چيزي بشنواني. " وَمَا أَنْتَ بِمُسْمِعٍ مَنْ فِي الْقُبُورِ " تونميتواني مردگان آرميده در گورها را شنوا گرداني .
اما شاید شما بگویید که در این آیات منظور کفار هستند ولی باز هم دست شما را نمی گیرد زیرا
خداوند به جاي استفاده از « کفّار» از کلمه «الموتي» استفاده کرده است، بنابراين تشبيه انجام گرفته است و ما ميدانيم که در هر تشبيهي سه عامل اصلي وجود دارد : 1- مشبّه = کفّار 2- مشبّه به = مردگان 3- وجه شبه = عدم شنيدن و اين را هم ميدانيم که در هر تشبيهي وجه شبه در مشبه به (الموتي) خيلي قويتراست از مشبه ، يعني وقتي مي گوييم احمد همانند شير نترس است اين نترسيدن در شير خيلي بيشتر است تا در احمد ، پس وجه شبه (عدم شنيدن) درمردگان بيشتر و به طريق اولي است ازکفاري که زنده اند.
والسلام
ببینید خطاب قرار دادن دلیل بر شنیدن نیست
شاید شما یک سنگ یا چوب را خطاب قرار دهید آیا آن شئ می شنود؟؟؟
اما اگر شما قائل هستید مردگان می شنوند در اشتباه وهستید
خداوند می فرماید
" إِنَّكَ لَا تُسْمِعُ الْمَوْتَيٰ " يعني: تو (اي محمد صلي الله عليه و سلم ) نمي تواني به مردگان چيزي بشنواني. " وَمَا أَنْتَ بِمُسْمِعٍ مَنْ فِي الْقُبُورِ " تونميتواني مردگان آرميده در گورها را شنوا گرداني .
اما شاید شما بگویید که در این آیات منظور کفار هستند ولی باز هم دست شما را نمی گیرد زیرا
خداوند به جاي استفاده از « کفّار» از کلمه «الموتي» استفاده کرده است، بنابراين تشبيه انجام گرفته است و ما ميدانيم که در هر تشبيهي سه عامل اصلي وجود دارد : 1- مشبّه = کفّار 2- مشبّه به = مردگان 3- وجه شبه = عدم شنيدن و اين را هم ميدانيم که در هر تشبيهي وجه شبه در مشبه به (الموتي) خيلي قويتراست از مشبه ، يعني وقتي مي گوييم احمد همانند شير نترس است اين نترسيدن در شير خيلي بيشتر است تا در احمد ، پس وجه شبه (عدم شنيدن) درمردگان بيشتر و به طريق اولي است ازکفاري که زنده اند.
والسلام
سولماز اهلسنت 

ساعت19:07---8 مهر 1391
مهندس بحث خوبی رو شرع کردی
شهدا زنده هستند در نزد پروردگار نگفته زنده هستن در دنیا یا قبر این ایه رو بخونید گفته عند ربهم
وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْيَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ
و كساني را كه در راه خدا كشته ميشوند ، مرده مشمار ، بلكه آنان زندهاند و بديشان نزد پروردگارشان روزي داده ميشود ( و چگونگي زندگي و نوع خوراك ايشان را خدا ميداند و بس )
بعد زنده بودن اینها در یک عالم دیگر هست در عالم برزخ هست نه این دنیا
به ایه بعدی رو بخونید الله متعال میگوید شما زنده بودن انها را نمی دانید
وَلَا تَقُولُوا لِمَنْ يُقْتَلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتٌ بَلْ أَحْيَاءٌ وَلَكِنْ لَا تَشْعُرُونَ
و به كساني كه در راه خدا كشته ميشوند مرده مگوئيد ، بلكه آنان زندهاند ، وليكن شما ( چگونگي زندگي ايشان را ) نميفهميد
به این ایه توجه کنید الله متعال میگوید شهدا شادمان و خوشحال هستند و غم و اندوهی ندارند
فَرِحِينَ بِمَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَيَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِينَ لَمْ يَلْحَقُوا بِهِمْ مِنْ خَلْفِهِمْ أَلَّا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ
آنان شادمانند از آنچه خداوند به فضل و كرم خود بديشان داده است ، و خوشحالند به خاطر كساني كه بعد از آنان ماندهاند ( و هنوز در راه خدا ميرزمند و به فوز شهادت نائل نشدهاند و ) بديشان نپيوستهاند . ( شادي و سرور آنان از اين بابت است كه پيروزي يا شهادت در انتظار همكيشان ايشان است و مقامات برجستهي آنان را در آن جهان ميبينند ، و ميدانند ) اين كه ترس و هراسي بر ايشان نيست و آنان اندوهگين نخواهند شد . ( چه نه مكروهي بر سر راه آنان در سراي باقي است ، و نه بر كاري كه در سراي فاني كردهاند و دارائي و عزيزاني را كه ترك گفتهاند ، پشيمانند )
پس اگر اینها زنده در دنیا ما هستن و از حال ما با خبر هستند پس قطعا اینها بابت مصیبت و مشکلاتی که برای خانواده هایشان میاد باید ناراحت بشوند
یا بابت خطا و گناه و اشتباهات اشنایانشان باید ناراحت شوند پس این با ایه در تناقض هست چون ایه میگوید خوشحالند و غم و اندوهی ندارند
ضمنا اینها اگر زنده هستن پس چرا همسرانشان ازدواج کردن یا مال و اموال انها بعنوان ارث تقسیم شد
یا اگر زنده هستند شما چرا این همه اعزاداری میکنید
و به این ایه هم توجه کنید که الله متعال وقتی در قیامت از پیامبران سوال میکنه که به دعوت انها چه پاسخی دادند اعلام بی خبری میکنند پس چطور میتوانند زنده در این دنیا و با خبر از این دنیا باشند
يَوْمَ يَجْمَعُ اللَّهُ الرُّسُلَ فَيَقُولُ مَاذَا أُجِبْتُمْ قَالُوا لَا عِلْمَ لَنَا إِنَّكَ أَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ
آن روزي ( را خاطرنشان ساز ) كه خداوند پيغمبران را ( در پيشگاه خود ) گرد ميآورد و بديشان ميگويد : به ( دعوت ) شما چه پاسخي داده شده است ؟ ( آيا ملّتهائي كه به سوي آنان فرستاده شدهايد چگونه از دعوت شما استقبال كردهاند و به چه راهي رفتهاند ؟ راه ايمان يا راه انكار پيمودهاند ؟ ) . ميگويند : ما را هيچ گونه آگاهي و دانشي نيست ( مگر آنچه از راه وحي آموختهايم و ظواهري كه در روزگار حيات خود از مردم مشاهده كردهايم ) تو خود ( علاوه از ظواهر ) از تمام خفايا آگاهي
ضمنا این گفته حضرت علی باید برای شیعه ای که بدون تعصب باشه باید کافی باشه
1- مردگان، رفته گان همسايگاني هستند كه هر گاه آنان را بخوانند پاسخي نميدهند و ظلم و ستمي را دفع نمي كنند و متوجه نوحه سرايي و مداحي نميشوند اگر در حق ايشان نيكي شود شاد نگردند و اگر قحطي شود نا اميد نميشوند با هم هستند در حالي كه تنها هستند و همسايه اند در حالي كه از هم دورند به زيارت يكديگر نمي روند. (نهج البلاغه خطبه111)
1- رفته گان، گورشان خانه هايشان شد و اموالشان به ميراث رفت كسي را كه بر سر گورشان مي آيد نمي شناسند و به كسي كه برايشان گريه مي كند توجهي ندارند و هر كس كه ايشان را بخواند جواب نمي دهند. (نهجالبلاغه خطبه 235)
حضرت علي پس از خواندن سوره تكاثر مي فرمايد: عجب مقصد دوري است و چه زيارت غافلانه اي اگر (قبور بزرگان) باعث عبرت باشد سزاوارتر از آن است كه مايه فخر گردد و اگر با ديده فروتني به قبر نگاه كنند خردمندانه تر از آن است كه آنها را وسيله فخر قرار دهند بي درنگ كه با ديده اي تار به آنها نگاه مي كنند و بدين سبب به درياي جهل و ناداني فرو رفته اند. به اهل قبور جامي نوشانده اند كه قوه گويايشان را به گنگي و شنوايشان را به كري و حركاتشان را به سكون تبديل كرده است. (نهجالبلاغه خطبه 221
شهدا زنده هستند در نزد پروردگار نگفته زنده هستن در دنیا یا قبر این ایه رو بخونید گفته عند ربهم
وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْيَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ
و كساني را كه در راه خدا كشته ميشوند ، مرده مشمار ، بلكه آنان زندهاند و بديشان نزد پروردگارشان روزي داده ميشود ( و چگونگي زندگي و نوع خوراك ايشان را خدا ميداند و بس )
بعد زنده بودن اینها در یک عالم دیگر هست در عالم برزخ هست نه این دنیا
به ایه بعدی رو بخونید الله متعال میگوید شما زنده بودن انها را نمی دانید
وَلَا تَقُولُوا لِمَنْ يُقْتَلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتٌ بَلْ أَحْيَاءٌ وَلَكِنْ لَا تَشْعُرُونَ
و به كساني كه در راه خدا كشته ميشوند مرده مگوئيد ، بلكه آنان زندهاند ، وليكن شما ( چگونگي زندگي ايشان را ) نميفهميد
به این ایه توجه کنید الله متعال میگوید شهدا شادمان و خوشحال هستند و غم و اندوهی ندارند
فَرِحِينَ بِمَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَيَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِينَ لَمْ يَلْحَقُوا بِهِمْ مِنْ خَلْفِهِمْ أَلَّا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ
آنان شادمانند از آنچه خداوند به فضل و كرم خود بديشان داده است ، و خوشحالند به خاطر كساني كه بعد از آنان ماندهاند ( و هنوز در راه خدا ميرزمند و به فوز شهادت نائل نشدهاند و ) بديشان نپيوستهاند . ( شادي و سرور آنان از اين بابت است كه پيروزي يا شهادت در انتظار همكيشان ايشان است و مقامات برجستهي آنان را در آن جهان ميبينند ، و ميدانند ) اين كه ترس و هراسي بر ايشان نيست و آنان اندوهگين نخواهند شد . ( چه نه مكروهي بر سر راه آنان در سراي باقي است ، و نه بر كاري كه در سراي فاني كردهاند و دارائي و عزيزاني را كه ترك گفتهاند ، پشيمانند )
پس اگر اینها زنده در دنیا ما هستن و از حال ما با خبر هستند پس قطعا اینها بابت مصیبت و مشکلاتی که برای خانواده هایشان میاد باید ناراحت بشوند
یا بابت خطا و گناه و اشتباهات اشنایانشان باید ناراحت شوند پس این با ایه در تناقض هست چون ایه میگوید خوشحالند و غم و اندوهی ندارند
ضمنا اینها اگر زنده هستن پس چرا همسرانشان ازدواج کردن یا مال و اموال انها بعنوان ارث تقسیم شد
یا اگر زنده هستند شما چرا این همه اعزاداری میکنید
و به این ایه هم توجه کنید که الله متعال وقتی در قیامت از پیامبران سوال میکنه که به دعوت انها چه پاسخی دادند اعلام بی خبری میکنند پس چطور میتوانند زنده در این دنیا و با خبر از این دنیا باشند
يَوْمَ يَجْمَعُ اللَّهُ الرُّسُلَ فَيَقُولُ مَاذَا أُجِبْتُمْ قَالُوا لَا عِلْمَ لَنَا إِنَّكَ أَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ
آن روزي ( را خاطرنشان ساز ) كه خداوند پيغمبران را ( در پيشگاه خود ) گرد ميآورد و بديشان ميگويد : به ( دعوت ) شما چه پاسخي داده شده است ؟ ( آيا ملّتهائي كه به سوي آنان فرستاده شدهايد چگونه از دعوت شما استقبال كردهاند و به چه راهي رفتهاند ؟ راه ايمان يا راه انكار پيمودهاند ؟ ) . ميگويند : ما را هيچ گونه آگاهي و دانشي نيست ( مگر آنچه از راه وحي آموختهايم و ظواهري كه در روزگار حيات خود از مردم مشاهده كردهايم ) تو خود ( علاوه از ظواهر ) از تمام خفايا آگاهي
ضمنا این گفته حضرت علی باید برای شیعه ای که بدون تعصب باشه باید کافی باشه
1- مردگان، رفته گان همسايگاني هستند كه هر گاه آنان را بخوانند پاسخي نميدهند و ظلم و ستمي را دفع نمي كنند و متوجه نوحه سرايي و مداحي نميشوند اگر در حق ايشان نيكي شود شاد نگردند و اگر قحطي شود نا اميد نميشوند با هم هستند در حالي كه تنها هستند و همسايه اند در حالي كه از هم دورند به زيارت يكديگر نمي روند. (نهج البلاغه خطبه111)
1- رفته گان، گورشان خانه هايشان شد و اموالشان به ميراث رفت كسي را كه بر سر گورشان مي آيد نمي شناسند و به كسي كه برايشان گريه مي كند توجهي ندارند و هر كس كه ايشان را بخواند جواب نمي دهند. (نهجالبلاغه خطبه 235)
حضرت علي پس از خواندن سوره تكاثر مي فرمايد: عجب مقصد دوري است و چه زيارت غافلانه اي اگر (قبور بزرگان) باعث عبرت باشد سزاوارتر از آن است كه مايه فخر گردد و اگر با ديده فروتني به قبر نگاه كنند خردمندانه تر از آن است كه آنها را وسيله فخر قرار دهند بي درنگ كه با ديده اي تار به آنها نگاه مي كنند و بدين سبب به درياي جهل و ناداني فرو رفته اند. به اهل قبور جامي نوشانده اند كه قوه گويايشان را به گنگي و شنوايشان را به كري و حركاتشان را به سكون تبديل كرده است. (نهجالبلاغه خطبه 221
جنوبی 

ساعت19:04---8 مهر 1391
مهندس تیرو زدید به هدف.
جناب شیعه علی میگویید شهدا زنده اند چرا خودتونو واسه یک شخص رنده دارید شهید میکنید.
مگه شما رفتار اهل بیت را سنت خود قرار ندادید اونها کی از خدا از کسی دیگه ای که واسطه بشه بیش خدا کمک خواستن ؟
من همین حرفو در یک سایت شیعه گفتم من انداختن بیرون گفتن تو یک وهابی هستی .
جناب شیعه علی میگویید شهدا زنده اند چرا خودتونو واسه یک شخص رنده دارید شهید میکنید.
مگه شما رفتار اهل بیت را سنت خود قرار ندادید اونها کی از خدا از کسی دیگه ای که واسطه بشه بیش خدا کمک خواستن ؟
من همین حرفو در یک سایت شیعه گفتم من انداختن بیرون گفتن تو یک وهابی هستی .
مهندس 

ساعت19:04---8 مهر 1391
توسل به مردگان ازديدگاه نهج البلاغه . آخوندهاي شيعه جواب دهند ؟
حضرت حسین خودش در کربلا با لب تشنه شهید شد ... حالا تصور کنید که یک بدبختی در بیابون داره از تشنگی میمیره.. و داد میزنه یا حسین سیرابم کن... حالا کدوم منطقی اینو قبول میکنه که خود حسین که تشنه لب از دنیا رفت بتونه به یک تشنه لب دیگه ای آب برسونه!! اگه میتونست که اول خودش رو و خونوادۀ خودش رو سیراب میکرد اگه میتونست دیگه ابوالفضل مجبور نبود بره لب رود تا دستاش رو قطع بکنند.. آخه چرا یه ذرّه فکر نمی کنند؟!
خود حسين داد مي زد : هل من ناصرُ ينصروني ؟؟؟ آيا كسي هست كه كمكم كنه؟؟ اونوقت جماعت شیعه یا حسین کمک کن میگن؟
یک صحنۀ جالب.... تصور کنید: در صورتی که سیدنا حسین علیه السلام زنده باشه و ما را ببینه و در همین حال شیعیان برای او عزاداری کنند .... آیا حضرت حسین به شیعه ها نمیخنده و نمیگه: ببینید چه دیوانه هایی هستند!! خودشون میگن من هیچ وقت نمیمیرم و زنده هستم ولی الان برای پیکر من گریه می کنند!! گریه بر پیکر یک انسان زنده (شهید) به این خاطر که دیگه زنده نیست!! تناقض از این بزرگتر؟
حضرت حسین خودش در کربلا با لب تشنه شهید شد ... حالا تصور کنید که یک بدبختی در بیابون داره از تشنگی میمیره.. و داد میزنه یا حسین سیرابم کن... حالا کدوم منطقی اینو قبول میکنه که خود حسین که تشنه لب از دنیا رفت بتونه به یک تشنه لب دیگه ای آب برسونه!! اگه میتونست که اول خودش رو و خونوادۀ خودش رو سیراب میکرد اگه میتونست دیگه ابوالفضل مجبور نبود بره لب رود تا دستاش رو قطع بکنند.. آخه چرا یه ذرّه فکر نمی کنند؟!
خود حسين داد مي زد : هل من ناصرُ ينصروني ؟؟؟ آيا كسي هست كه كمكم كنه؟؟ اونوقت جماعت شیعه یا حسین کمک کن میگن؟
یک صحنۀ جالب.... تصور کنید: در صورتی که سیدنا حسین علیه السلام زنده باشه و ما را ببینه و در همین حال شیعیان برای او عزاداری کنند .... آیا حضرت حسین به شیعه ها نمیخنده و نمیگه: ببینید چه دیوانه هایی هستند!! خودشون میگن من هیچ وقت نمیمیرم و زنده هستم ولی الان برای پیکر من گریه می کنند!! گریه بر پیکر یک انسان زنده (شهید) به این خاطر که دیگه زنده نیست!! تناقض از این بزرگتر؟
مهندس 

ساعت19:02---8 مهر 1391
توسل به مردگان ازديدگاه نهج البلاغه . آخوندهاي شيعه جواب دهند ؟
حضرت حسین خودش در کربلا با لب تشنه شهید شد ... حالا تصور کنید که یک بدبختی در بیابون داره از تشنگی میمیره.. و داد میزنه یا حسین سیرابم کن... حالا کدوم منطقی اینو قبول میکنه که خود حسین که تشنه لب از دنیا رفت بتونه به یک تشنه لب دیگه ای آب برسونه!! اگه میتونست که اول خودش رو و خونوادۀ خودش رو سیراب میکرد اگه میتونست دیگه ابوالفضل مجبور نبود بره لب رود تا دستاش رو قطع بکنند.. آخه چرا یه ذرّه فکر نمی کنند؟!
خود حسين داد مي زد : هل من ناصرُ ينصروني ؟؟؟ آيا كسي هست كه كمكم كنه؟؟ اونوقت جماعت شیعه یا حسین کمک کن میگن؟
یک صحنۀ جالب.... تصور کنید: در صورتی که سیدنا حسین علیه السلام زنده باشه و ما را ببینه و در همین حال شیعیان برای او عزاداری کنند .... آیا حضرت حسین به شیعه ها نمیخنده و نمیگه: ببینید چه دیوانه هایی هستند!! خودشون میگن من هیچ وقت نمیمیرم و زنده هستم ولی الان برای پیکر من گریه می کنند!! گریه بر پیکر یک انسان زنده (شهید) به این خاطر که دیگه زنده نیست!! تناقض از این بزرگتر؟
حضرت حسین خودش در کربلا با لب تشنه شهید شد ... حالا تصور کنید که یک بدبختی در بیابون داره از تشنگی میمیره.. و داد میزنه یا حسین سیرابم کن... حالا کدوم منطقی اینو قبول میکنه که خود حسین که تشنه لب از دنیا رفت بتونه به یک تشنه لب دیگه ای آب برسونه!! اگه میتونست که اول خودش رو و خونوادۀ خودش رو سیراب میکرد اگه میتونست دیگه ابوالفضل مجبور نبود بره لب رود تا دستاش رو قطع بکنند.. آخه چرا یه ذرّه فکر نمی کنند؟!
خود حسين داد مي زد : هل من ناصرُ ينصروني ؟؟؟ آيا كسي هست كه كمكم كنه؟؟ اونوقت جماعت شیعه یا حسین کمک کن میگن؟
یک صحنۀ جالب.... تصور کنید: در صورتی که سیدنا حسین علیه السلام زنده باشه و ما را ببینه و در همین حال شیعیان برای او عزاداری کنند .... آیا حضرت حسین به شیعه ها نمیخنده و نمیگه: ببینید چه دیوانه هایی هستند!! خودشون میگن من هیچ وقت نمیمیرم و زنده هستم ولی الان برای پیکر من گریه می کنند!! گریه بر پیکر یک انسان زنده (شهید) به این خاطر که دیگه زنده نیست!! تناقض از این بزرگتر؟
نوشته شده در تاريخ سه شنبه 4 مهر 1391برچسب:عشق حسین(ع), توسط سیدمیناموسوی